Samenwerking

Regisseur Lisa Giezen
Toneelschrijver Jade Olieberg

Over de smeders

Lisa Giezen

Lisa Giezen is in 2016 afgestudeerd aan de opleiding Theaterdocent aan de Amsterdamse Hogeschool voor de kunsten. Hier is zij opgeleid tot zowel docent als theatermaker werkende met de meest uiteenlopende doelgroepen. Sindsdien werkt zij veel als freelance theatermaker/docent bij verschillende gezelschappen, zoals het NNT, NTjong en Theater Rotterdam. Daarnaast maakte Lisa o.a. voorstellingen voor Theater na de Dam, het ZID-theater en heeft zij het afgelopen jaar een voorstelling mogen maken in Yogyakarta, Indonesïe. Ze maakt beeldend, fysiek, donker en vervreemdend theater met een grote liefde voor poëzie en tragiek.

Jade Olieberg

Jade Olieberg studeerde aan de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie. Zij heeft al ruime ervaring met theater, film en televisie. Enkele voorbeelden van haar rollen: Niemand in de stad, (Rosanne van Nierop), Michiel van Erp (i.p.), Geel/Zwart Rotterdam, (Emma), Esmée Jacobs, Blauwe maandag (Lo), Thom Lunshof, Tuintje in mijn hart, (Aponi), Marc Waltman, Familie Van Nielie, (Pam), Josee Hussaarts (Kwatta) (i.p.) Penoza, (Sarah), Max Porcelijn, Michiel van Jaarsveld (i.p.) De wachtkamer, Simone v Dusseldorp (i.p.)

Zij worden gecoacht door

Simon Weeda Zie alle coaches

Waar ze aan smeden

Voodoo child (werktitel) Jade en Lisa Naar het stuk

Thema

Een grootse poging tot het vormgeven van een eigen werkelijkheid. Tekst: Jade Olieberg Regie: Lisa Giezen Omslagfoto: kunstwerk 'Power Generator'(2014) van Folkert de Jong.

Status

In ontwikkeling!

Bekijk hun updates

19 oktober 2017

Dag 35: Don, Donnie, Donneke

Een zogehete dinsdagdip; wanneer je op zaterdagavond goed aan de pillen hebt gezeten, lekker hebt gevlogen en je dan op dinsdag weer hard op de koude grond bent geland. Zaterdag was even vliegen. En dramatiseren is nu eenmaal ons vak, maar wat was het een feestje. We kijken er met een heerlijk gevoel op terug. Het repeteren in de wit-belichte kleedkamer van het Bellevue. De zeven verschillende stemmen die Tobias Nierop heeft uitgeprobeerd voor 'de drie schaars geklede dochters'. De jungle-soundscape van Sylvia Poorta. De knoop in onze maag terwijl we de tekst voor het eerst met publiek erbij hoorde. De opluchting bij de eerste grinnik en de nog grotere opluchting bij de eerste schaterlach. Schijnbaar roept de tekst nog een heleboel vragen op. Maakt het nieuwsgierig.  En doet het een surreële wereld ontstaan waar het publiek graag meer van wilt zien en horen. In ieder geval, wij zijn nog niet klaar met ons Donneke (personage nr.1).
12 oktober 2017

Dag 28: Boudewijn Büch: de wereld van

'Een dood zo machteloos en traag:
Ik heb de jongen weer zien lopen
Hij is nu Acid House en onderlaag;
zit in de stad op puin te hopen'
- Boudewijn Büch (1995).

In de allereerste mail die Jade stuurde, genaamd 'Inspiratie deel 1' vertelde ze dat ze op een fascinerend artikel was gestuit. Een interview met Boudewijn Iskander Pronk, de vermeende zoon van Boudewijn Büch, dichter, tv-presentator en schrijver van onder andere 'De kleine blonde dood'. Boudewijn Büch zou een zoon hebben gehad en verloren toen de jongen nog maar 6 jaar oud was. Dit verhaal, blijkt uiteindelijk te zijn verzonnen. Boudewijn Iskander is evenmin zijn zoon als dat hij overleden is. Het werk van Boudewijn Büch, zijn leven, de realiteit en fantasie lopen volledig door elkaar. Het is een bizar artikel over een krankzinnig triest en mooi verhaal. We zijn ons er in gaan verdiepen. Zo hebben we een aantal fragmenten gekeken uit zijn tv-serie 'De wereld van Boudewijn Büch' waarin hij praat over zijn fascinaties voor o.a. Goethe, Mick Jagger en de dodo, om maar even een gevarieerd beeld te scheppen. Naast dat hij nogal bot, scherp en een tik arrogant op ons over kwam, vielen we voor zijn bevlogenheid en flamboyance. Want je wilt naar hem luisteren. Uiteindelijk heeft hij en zijn verhaal tot het concept voor ons stuk geleid.
We willen een personage creëren waarvoor je zal vallen, die je meeneemt in wellicht een gestoorde poging tot het vormgeven van een eigen wereld maar dat die grootsheid hoop geeft. Omdat we allemaal weleens onze dagelijkse, soms vreselijk banale realiteit willen ontvluchten. Omdat we allemaal weleens meer willen zijn, wanneer we onszelf weer op de bank vinden met een kom noodlesoep kijkend naar een nietszeggend tv-programma.

Ohja, en hij heet Don.

Aanstaande zaterdag om 20:30 presenteren we onze eerste scène's in het Bellevue theater, een eerste schets van Don en zijn wereld, we vinden het onwijs spannend maar je daar te zien!
2 oktober 2017

Dag 20: Bérenger de Eerste, de koning

Bérenger de Eerste, tot 3 dagen geleden nog een gevierde koning, krijgt van zijn eerste vrouw te horen dat hij aan het einde van het stuk zal sterven. Terwijl de koning probeert dit onontkoombare proces tegen te gaan, zien we samen met hem het gehele koninkrijk langzaam afbrokkelen. In het plafond van het kasteel loopt een grote barst, en het volk bestaat nog maar uit zo'n duizend bejaarden en vijfenveertig jonge mensen. Platgebrande zwembaden, leegstaande café's, ontplofte planeten en een wachter die niet meer kan bewegen. Geleidelijk verliest de koning volledige controle en wij (lezers/publiek) mogen meegenieten van zijn absurde pogingen om zich vast te klampen aan het onmogelijke: onsterfelijkheid.

Dit verhaal is niet door ons bedacht, maar door Eugène Ionesco in 1963, het stuk genaamd: De koning sterft/ Le Roi se meurt.
Waar we tijdens dit traject achter zijn gekomen is dat we het allebei heel mooi vinden om naar mensen te kijken die iets onmogelijks proberen. Naar het naïeve pogen. Het falen lijkt altijd een onvermijdelijk gevolg en dat is de tragedie, maar het schone zit m in de volharding, in de vastberadenheid er iets van te maken en geen genoegen te nemen met minder. We lijken graag te kijken naar mislukking, omdat we ons daardoor misschien wat beter voelen maar we laten ons ook graag inspireren. Althans, wij laten ons maar al te graag inspireren, door een narcist als Kanye West of een overmoedige oude koning. Zij durven toch iets wat wij niet durven, iets met volledige overgave.