Samenwerking

Regisseur Marijn Graven
Schrijver Sytske van Koeveringe

Over de smeders

Marijn Graven

Marijn Graven (1984) studeerde in 2017 af aan de Regie Opleiding van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Er gingen een studie Theaterwetenschap, wat marketingbanen in het theaterveld en twee jaar aan deeltijd acteursopleiding aan vooraf voordat ze besefte dat haar hart bij de regie ligt. In haar werk is ze steeds op zoek naar hoe ze haar eigen realiteit en die van de specifieke acteurs die ze kiest, kan koppelen aan toneelrepertoire (zoals Dantons Dood, A Streetcar Named Desire en Lulu) of wereldliteratuur (Hermann Broch, Faust en Heinrich von Kleist), theatraliteit en spiritualiteit. Want ook yoga, meditatie en ecstatic dance nemen een grote rol in, in haar leven en werk. Voor haar passen al deze bronnen als vanzelfsprekend bij haar werk in het theater. Omdat ze via verschillende vormen zoekt naar collectieve verbinding en het voeden en zuiveren van lichaam (hart) en geest (hoofd).

Sytske van Koeveringe

Sytske van Koeveringe schrijft. Haar debuutroman Het is maandag vandaag is afgelopen mei verschenen bij De Bezige Bij. In 2014 is ze afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld academie richting beeld en taal. Haar werk is o.a. te zien op de Gids, Hardhoofd, MisterMotley, Das Magazin. Ook zat ze bij de eerste lichting van Slow Writing Lab van het Letterenfonds. Verder heeft ze nul ervaring met 'echte' toneeldingen, behalve dan dat ze wel eens een stuk bezoekt of graag toneel leest. Maar wat niet is kan nog komen, zo denkt ze dan ook wel weer.

Zij worden gecoacht door

Martine Manten Zie alle coaches

Waar ze aan smeden

DE TEKSTEN VOOR DIT JAAR ZIJN NOG IN ONTWIKKELING!

Bekijk hun updates

14 oktober 2017

dag 18

De afbeelding is een foto van het strand in de nacht.
Daar kan je zijn MAARRRRRRRR het is beter dat je naar Bellevue komt vanavond (want ja, wordt vroeg donker) ENNNNN MORGENMIDDAG. Natuurlijk kan je dan ook naar het strand (ander licht enzo) maar dáár zijn wij dan weer niet. Dus.
7 oktober 2017

Dag 15

We spreken tegenwoordig ook 'voor de lol' af.
We gingen naar: Horses: https://www.brakkegrond.nl/agenda/kabinet-k-hetpaleis
En hadden daarna een mega lang nagesprek. Dat was het beste.
Dit is ook gelijk dag 16: teksten ingeleverd. Sytske kapot. Marijn geloof ik oke.
Dag 17: GA ALLEN NAAR NACHTWERK een voorstelling van Marijn in Frascati: https://www.frascatitheater.nl/nachtwerk
OKE DOEI
(beeld: zeg ik lekker niet)
5 oktober 2017

Dag 14

Tweede date met Martine. Marijn en Sytske vertelde over hun mailwisseling- die we hier overigens niet laten zien... En Sytske heeft iets meer grip gekregen, iets, iets, echt een heel klein beetje, niet zo veel, maar er is al wel een beeld over een podium (DECOR JAAAAA) ....

Podium:
Twee ruimtes, een is zo groot als een gemiddelde badkamer, de ander groter dan een gemiddelde badkamer. Ernaast grenzen de ruimtes van de andere personages.
Ik weet niet hoe, maar het lijkt me tof als alle ruimtes, ook al verschillen ze enorm van grote, en ook al zit er in eentje een ledemaat, in de ander een romp, of past er net het lichaam in…(of gehurkt!) Ik wil dat je als publiek zijnde ziet, dat het allemaal dezelfde ruimtes zijn qua ‘uitstraling’ of opmaak en vorm. Maar dat dus enkel de grote verschilt. Dat een ontmoeting-hoe lang/intiem/intens deze ook is- in een vorm wordt gegoten. Een last? Of juist als hulpmiddel?
Sta jij in een ruimte? Of ben jij de ruimte? Ego/aura/ enz.