Samenwerking

Regisseur Inge Wannet
Schrijver Esther van der Krol

Over de smeders

Inge Wannet

Inge Wannet werd geboren in 1985 te Nijmegen. Na het Atheneum studeerde zij communicatiewetenschap aan de Radboud Universiteit Nijmegen, waar ze afstudeerde als Master of Science. Zij studeerde vervolgens af aan Theaterschool de Trap en maakt sindsdien locatietheater. Met haar voorstellingen speelde Inge op vele festivals en won verschillende prijzen, zoals drie van de vier juryprijzen op het Café Theater Festival in Utrecht, en tweemaal de publieksprijs en een eervolle vermelding van de jury op Fringe Amsterdam. Haar voorstelling Klapvee speelde in 2016 op het Nederlands Theater Festival. Van 2014 tot 2017 was Inge Artist in Residence bij het Parktheater Eindhoven, binnen hun ThinX traject voor nieuwe makers. Foto: Paul Hoes

Esther van der Krol

Esther van der Krol werkte jarenlang als leerkracht in het basisonderwijs. Ze besloot in 2015 het roer om te gooien en zich volledig op het schrijven te richten en volgde de deeltijdstudie aan de Schrijversvakschool in Amsterdam, waar zij zich specialiseerde in het schrijven voor toneel. Haar toneeltekst Vuile was en witte lakens verscheen bij De Nieuwe Toneelbibliotheek. Een scène uit dit stuk, onder de titel Belgisch, won de Editio Debutantenschrijfwedstrijd 2017. De scène Kneedbom kwam op de shortlist van de schrijfwedstrijd van het International Literature Festival Utrecht (ILFU) te staan en werd gepubliceerd in de bundel Niemand Anders, een uitgave van Het Literatuurhuis. Foto: Marjolijn Annegarn

Zij worden gecoacht door

Robbert van Heuven Zie alle coaches

Waar ze aan smeden

Een afritsbroek is best heel handig (werktitel) Esther en Inge Naar het stuk

Thema

In de kofferbak ligt een handrembreekkabel. En een reservehandrembreekkabel, naast de citronellakaars. Maria en Frans komen al jaren op dezelfde campings, met dezelfde mensen. Wat als je tussen de gezelligheid en het afgedwongen geluk beseft dat dit het leven is dat je niet meer wilt? | Tekst Esther van der Krol | Regie Inge Wannet | De Tekstsmederij, fase 1 Oktober 2017 Copyright: Esther van der Krol en Inge Wannet.

Status

we werken er hard aan...

Bekijk hun updates

10 mei 2018

Dag 241: Je graaft, je zaait en je moet durven snoeien

Na drie dagen non-stop schrijven aan ons stuk Een afritsbroek is best heel handig had ik samen met Inge een bespreking met onze coach Robbert van Heuven. Het bleek dat ik bij een bepaalde scène op een verkeerd spoor zat. In plaats van het innerlijk conflict van ons hoofdpersonage in die scène te verdiepen, ging ik er verder vandaan. En ze hadden gelijk, dat wist ik. Zo frustrerend. Dan is het de kunst om de teleurstelling van een 'verloren' dag schrijven om te zetten in nieuwe energie.
Om te ontspannen werk ik graag in mijn tuin. Dezelfde avond had ik het plan opgevat om een hortensia uit een pot halen en in de volle grond te zetten. Maar de hortensia bleek half vergroeid met de pot te zijn en zat muurvast. Ik probeerde de plant er voorzichtig uit te halen en... veroorzaakte een enorme barst in de pot. Ik vond het zo jammer van de pot, maar ik wou de hortensia behouden. Dus sloeg ik met een hamer de pot stuk. Overal lag aarde en zooi. Nu staat de plant op een prachtige plek in de tuin te bloeien.

In feite lijkt toneelschrijven heel erg op tuinieren. Je graaft, je zaait, je moet durven snoeien. Accepteren dat het soms anders loopt dan je verwacht. En weer met frisse moed verder, omdat juist dan verrassende dingen ontstaan!

Heb je trouwens als kaarten voor onze lezing op 4 juni in Theater Bellevue? Kaarten bestel je hier

25 april 2018

Dag 226: Door het talent van de acteurs kregen zij een stem

Esther: 'Om onze toneeltekst Een afritsbroek is best heel handig te toetsen, besloten Inge en ik een lezing door acteurs te organiseren. Een tussentijdse, zeg maar onofficiële lezing, aangezien de officiële lezing op 4 juni zal plaatsvinden in Theater Bellevue. Acteurs waren snel geregeld, de locatie ook, de croissants en de druiven werden gehaald, de koffie werd gezet en...  lezen maar.
Tussen het moment van 'lezen maar' en het einde van de eerste scène beleef ik altijd een inwendige bijna-doodervaring. De tekst ziet voor de allereerste keer het daglicht, het is nog zo kwetsbaar. Klinkt het goed? Gaat het de kant op waar Inge en ik naartoe willen?Gaat het überhaupt ergens over? Wat heb ik eigenlijk zitten doen?? Mijn hoofd ontplofte bijna van alle gedachten die ik had.
Maar daarna. 
Daarna begonnen de personages tot leven te komen, door het talent van de acteurs kregen zij een stem. Het personage waarvan ik dacht dat het een meeloper was, bleek de leider te zijn. Inge experimenteerde met de personages; wie zegt wat in welke scène en wat gebeurt er als we dit omdraaien? Wat gebeurt er als het personage het in een andere emotie uitspreekt? Door die ochtend zo te experimenteren kunnen we in de komende weken de tekst en regie verder aanscherpen.
Voor mij was het hoogtepunt van de ochtend het moment dat een gevoelige monoloog werd ondersteund door vier andere stemmen, die specifieke woorden uitspraken, en zo de monoloog leken te omarmen. Hoe leg je uit dat een tekst klopt, dat het de kern van een gevoel raakt? Inderdaad, dat gaat niet, dat moet je ervaren! Dus koop alvast je kaartje en bezoek onze lezing op maandag 4 juni in Theater Bellevue.'

Foto: In het vuur van het lezen vond er een bedrijfsongevalletje plaats :- ) met veel dank aan de acteurs Desiree van Haaren, Frédérique Arnold, Hans Breetveld, Jasper Tonnon en Rebecca Bakker

4 april 2018

Dag 205: Hier moet nu iets komen met vuur

Esther: 'Inge en ik hebben de afgelopen week met onze tekst 'Een afritsbroek is best heel handig' (werktitel) een enorme stap gemaakt. Versie 1.0 van het toneelstuk ligt nu klaar. Dat zegt niks hoor, er gaat nog van alles veranderen. Maar we hebben helder welke scènes werken en welke scènes we moesten schrappen. Kill your darlings, dus. Au.
Daarna is het ook weer: create new darlings.
Soms schrijf ik na een scène: 'Hier moet nu iets komen met vuur.' of: 'Hier moet een ontmoeting komen.' Niet dat ik dat dan zeker weet, het is puur gevoelsmatig. En toch moet het ook logisch aanvoelen. Gek hoe schrijven voor toneel soms voelt als wiskundig schilderen. 
Het is fijn om die opties tijdens een afspraak met Inge en onze coach Robbert van Heuven te bespreken. Dan pas kijk ik er met een dramaturgische blik naar. Dat is echt iets wat ik in dit traject leer. Is het logisch, dat dit nu gaat gebeuren? Ja? Waarom wel? Of waarom niet? Alles wat je schrijft moet het verhaal dienen. Tijdens zo'n gesprek krijgen de ideeën die ik had een definitieve plek in mijn hoofd. Ik doe niets liever dan naar huis gaan met de wetenschap dat er nieuwe tekst nodig is en er morgen mooie scènes uit het toetsenbord gaan vloeien. Dan vind ik schrijven het leukste wat er is.'