Samenwerking

Regisseur Inge Wannet
Schrijver Esther van der Krol

Over de smeders

Inge Wannet

Inge Wannet werd geboren in 1985 te Nijmegen. Na het Atheneum studeerde zij communicatiewetenschap aan de Radboud Universiteit Nijmegen, waar ze afstudeerde als Master of Science. Zij studeerde vervolgens af aan Theaterschool de Trap en maakt sindsdien locatietheater. Met haar voorstellingen speelde Inge op vele festivals en won verschillende prijzen, zoals drie van de vier juryprijzen op het Café Theater Festival in Utrecht, en tweemaal de publieksprijs en een eervolle vermelding van de jury op Fringe Amsterdam. Haar voorstelling Klapvee speelde in 2016 op het Nederlands Theater Festival. Van 2014 tot 2017 was Inge Artist in Residence bij het Parktheater Eindhoven, binnen hun ThinX traject voor nieuwe makers. Foto: Paul Hoes

Esther van der Krol

Esther van der Krol werkte jarenlang als leerkracht in het basisonderwijs. Ze besloot in 2015 het roer om te gooien en zich volledig op het schrijven te richten en volgde de deeltijdstudie aan de Schrijversvakschool in Amsterdam, waar zij zich specialiseerde in het schrijven voor toneel. Haar toneeltekst Vuile was en witte lakens verscheen bij De Nieuwe Toneelbibliotheek. Een scène uit dit stuk, onder de titel Belgisch, won de Editio Debutantenschrijfwedstrijd 2017. De scène Kneedbom kwam op de shortlist van de schrijfwedstrijd van het International Literature Festival Utrecht (ILFU) te staan en werd gepubliceerd in de bundel Niemand Anders, een uitgave van Het Literatuurhuis. Foto: Marjolijn Annegarn

Zij worden gecoacht door

Robbert van Heuven Zie alle coaches

Waar ze aan smeden

Een afritsbroek is best heel handig (werktitel) Esther en Inge Naar het stuk

Thema

In de kofferbak ligt een handrembreekkabel. En een reservehandrembreekkabel, naast de citronellakaars. Maria en Frans komen al jaren op dezelfde campings, met dezelfde mensen. Wat als je tussen de gezelligheid en het afgedwongen geluk beseft dat dit het leven is dat je niet meer wilt? | Tekst Esther van der Krol | Regie Inge Wannet | De Tekstsmederij, fase 1 Oktober 2017 Copyright: Esther van der Krol en Inge Wannet.

Status

we werken er hard aan...

Bekijk hun updates

16 april 2018

Dag 217: Produceren kun je leren

Inge: 'Na de eerste lezing van de eerste scenes van onze tekst ‘Een afritsbroek is best heel handig’ in klein Bellevue, zei Caspar Nieuwenhuis dat we voor een tekst als de onze op zoek moeten naar een publiek dat om zichzelf kan lachen, in plaats van een publiek dat om een ander lacht. We willen van onze personages geen karikaturen maken, maar waarachtige personages waar verschillende mensen zichzelf in kunnen herkennen. Het mogelijke publiek dat Caspar zo benoemde, daar zijn we het erg mee eens.

Afgelopen zaterdag hadden we een afspraak bij Caspar op het kantoor van Likeminds. Daar bespraken onder andere we dit mogelijke publiek, waar we die mensen kunnen vinden. We spraken over het artistieke proces, de samenwerking tussen Esther en mij, hoe dat werkt, of we weleens vechten. We benoemden speelplekken die we voor ogen hebben voor de uiteindelijke voorstelling die we van deze tekst willen maken. Caspar dacht mee, rekende voor, liet zien, zocht op, legde uit, hielp verder.
Zo vulde ons hoofd zich met kennis over producenten en fondsen, over begrotingen en planningen, maar ook over houding en lef en durf. Al met al een leerzaam en inspirerend gesprek, waarmee we vooruit kunnen om de voorstelling uiteindelijk op de planken te krijgen.'

4 april 2018

Dag 205: Hier moet nu iets komen met vuur

Esther: 'Inge en ik hebben de afgelopen week met onze tekst 'Een afritsbroek is best heel handig' (werktitel) een enorme stap gemaakt. Versie 1.0 van het toneelstuk ligt nu klaar. Dat zegt niks hoor, er gaat nog van alles veranderen. Maar we hebben helder welke scènes werken en welke scènes we moesten schrappen. Kill your darlings, dus. Au.
Daarna is het ook weer: create new darlings.
Soms schrijf ik na een scène: 'Hier moet nu iets komen met vuur.' of: 'Hier moet een ontmoeting komen.' Niet dat ik dat dan zeker weet, het is puur gevoelsmatig. En toch moet het ook logisch aanvoelen. Gek hoe schrijven voor toneel soms voelt als wiskundig schilderen. 
Het is fijn om die opties tijdens een afspraak met Inge en onze coach Robbert van Heuven te bespreken. Dan pas kijk ik er met een dramaturgische blik naar. Dat is echt iets wat ik in dit traject leer. Is het logisch, dat dit nu gaat gebeuren? Ja? Waarom wel? Of waarom niet? Alles wat je schrijft moet het verhaal dienen. Tijdens zo'n gesprek krijgen de ideeën die ik had een definitieve plek in mijn hoofd. Ik doe niets liever dan naar huis gaan met de wetenschap dat er nieuwe tekst nodig is en er morgen mooie scènes uit het toetsenbord gaan vloeien. Dan vind ik schrijven het leukste wat er is.'

26 maart 2018

Dag 196: Hoe je een voorstelling bakt.

Inge: 'Als Esther mij nieuwe teksten stuurt, is het altijd weer smikkelen. Haar teksten zijn namelijk de voeding voor mijn nadenken over de regie van de uiteindelijke voorstelling.

Natuurlijk heb ik een basisidee in mijn hoofd, qua hoe ik deze voorstelling uiteindelijk zou willen gaan regisseren, hoe het er in grote lijnen uit zou moeten zien. Telkens als er nieuwe scenes binnenkomen kan ik dit idee verder vorm geven.

Als ik ze lees, probeer ik altijd meteen te visualiseren hoe ik dit zou willen laten spelen: gaan we letterlijk doen wat er staat, kleuren we mee of tegen, hoe verhouden de verschillende personages zich in deze scene tegenover elkaar en tegenover het verhaal. Ook laten de nieuwe teksten me nadenken over de spanningsopbouw; over wat ik als regisseur wel of niet aan het publiek laat zien. Waar wil ik wat bereiken met welke scene? En het is heel grappig: als je dat bij een bestaande tekst doet kan je dit natuurlijk al direct over de hele voorstelling bedenken. Maar nu, binnen dit traject, komen de scenes stuk voor stuk binnen, waardoor het nadenken over de regie ook veel meer stapsgewijs gaat.

Zo is het alsof de voorstellingstaart die we samen aan het bakken zijn er weer een smaak, kleur of laag bij krijgt als ik nieuwe scenes onder ogen krijg. Sommige scenes vormen de duidelijke basis, anderen zijn het smeersel tussen de verschillende basislagen en sommige scenes zijn het toefje room of het kersje daarop. Ik kan niet wachten tot de taart af is en we jullie kunnen laten proeven!'