Ondertussen met Esther


De Tekstsmederij

Terwijl de inschrijvingen voor een nieuw traject per 1 maart weer starten, gaan onze smeders verder met de ontwikkeling van hun kersverse toneelteksten.  Op 4 en 5 juni kun je alle koppels live ontmoeten. Esther is schrijver en samen met Inge werkt zij aan het stuk 'Een afritsbroek is best heel handig' (werktitel). We stelden haar een aantal vragen:

Hoe kijk je terug op het traject tot nu toe?
Het fijne aan het traject van De Tekstsmederij is dat ik hier de ruimte krijg om (samen met een regisseur) steeds in heldere stappen naar een punt toe te werken. In oktober was dat een aanzet tot een toneelstuk, in juni wordt het een eerste versie van een toneelstuk. Het is sowieso heel fijn om deel uit te maken van een groep mensen die lijp zijn van taal en toneel en daarom hard werken voor een gezamenlijk doel. Schrijven is echt een vak, dat voel ik hier heel duidelijk.

Wat heeft jou het meest geïnspireerd?
Samenwerken met regisseur Inge is als duizend gekleurde ballonnen. Ten eerste delen we ons perfectionisme. We leggen de lat hoog maar dat vinden we fijn. Daar bof ik echt mee. Ten tweede had ik niet kunnen vermoeden dat het samenwerken met een regisseur zo inspirerend kan zijn. Beetje suf woord, inspirerend, want wat is dat nou eigenlijk? Dat is dat we samen over een onderwerp praten en we elkaar wijzen op foto’s, schilderijen, films, boeken etc. Dat zet ik om in de toneeltekst die we voor ogen hebben en daar gaan we samen weer aan sleutelen, net zolang totdat het klopt, zowel de tekst als de regie. Alles eruit halen wat erin zit. Wist je dat onze personages als familie voelen? Dat is het punt dat je wilt bereiken, want als je van je personages gaat houden, kan je ze de juiste dingen in de tekst laten zeggen en doen.

Wat was de grootste uitdaging van het traject?
Soms wil ik in een te korte tijd te snel resultaat zien. Als het dan niet loopt zoals ik wil, of dat nou in de communicatie met andere mensen is of het werken aan de tekst zelf, kan ik ongelofelijk gefrustreerd raken. Dat is zonde van mijn energie, dat weet ik wel. Ik leer dus ook geduld te hebben en mijn doel voor ogen te houden, namelijk het schrijven van goede en verrassende toneelstukken. Continu vraag ik mijzelf af: wat heb ik nodig om dat doel te bereiken? Wat kan ik daar vandaag aan doen, wat kan doorschuiven naar eind dit jaar?

Wat heb je (over jezelf) geleerd?
Ik durf nu gemakkelijker grote schrijfprojecten aan te gaan, omdat ik ervaar hoeveel je wint bij een goede opbouw van een verhaal. Dat is iets wat ik ook echt van Inge leer: meer in een helicopterview naar je stuk kijken. Ook onze coaches Willibrord Keesen (onze coach tijdens fase 1) en Robbert van Heuven (onze huidige coach) zijn daarin goud waard.

Ook is mijn weekplanning strakker geworden, ik heb nu echt een schrijfpraktijk. Zo plan ik ook meer ontspanning in. Dat vergeet ik namelijk nog weleens.

En nog iets wat je kwijt wilt:
Tip voor schrijvers: schrijf je helemaal de moeder, maar kom ook regelmatig achter je computer vandaan om je werk aan en vooral ook door anderen te laten lezen!

Interesse om als schrijver of regisseur deel te nemen aan het traject van De Tekstsmederij? Lees hier verder. Foto: Marjolein Annegarn