Ik ga voor het eerst een ‘well made play’ schrijven


De Tekstsmederij

Stokely is een onzichtbare panter, een denker in vorm van een Dichtman, een spreker met een tintelende tong. Zijn teksten vinden het midden tussen een poëtische actiefilm en een psychedelisch trip. De thema's die aan bod komen in zijn schrijven zijn; identiteit, zwartheid, liefde, menselijkheid, even actueel als persoonlijk. Hij woont in Eindhoven en is lid van de Poetry Circle. Vorig jaar was hij een van de theaterschrijvers voor het programma #Nieuwestukken van het Fonds voor de Podiumkunsten. Verder heeft hij o.a. opgetreden op festival Down the Rabbit Hole, voor TEDx en op de Poëziebus.

Hoe gaat het met jou als maker in deze tijd?
De wereld is aan het veranderen, er gebeurt momenteel zo veel. Qua inspiratie en qua noodzaak is dit een tijd die je aanzet tot schrijven. Ik word erdoor in beweging gebracht, ondanks dat er opdrachten zijn weggevallen en het openbare leven ook enigszins stil staat.
Persoonlijk vind ik die stilte wel prettig; Ik was laatst in mijn eentje in een museumcafé, dat was ergens ook wel ‘chil’.

Wat betekent deelname aan de Tekstsmederij voor jou?
Ik ben opnieuw gaan nadenken over mijn projecten; Ga je in deze tijd door met wat je eerder schreef of niet? Geef je de huidige gebeurtenissen daarin een plek?

Mijn coach Daniëlle Wagenaar kijkt mee met mijn teksten, maar daarnaast focus ik me ook meer op de technische aspecten van het theaterschrijven. Ik schreef hiervoor heel intuïtief, maar wil nu aan de basis werken. Ik zou na dit traject ook zonder een coach tot een stuk moeten kunnen komen. Ik vind het traject in dat opzicht heel tof, maar het is ook even schakelen: Ik ga voor het eerst een ‘well made play’ schrijven!

Is er nu al een les geweest die je meeneemt in je schrijven?
Ja, ik heb geleerd hoe een dramaturg naar een tekst kijkt. Het is een andere manier van benadering die ik eerder niet toepaste.

Je geeft in De Nieuwe Liefde straks een eerste inkijkje in jouw proces, wat kan het publiek daarvan verwachten?
Ik sta aan het begin van mijn onderzoek en ga mijn plannen presenteren. Het is een kijkje in mijn geest; Ik denk heel beeldend. Daarnaast staan er twee vragen centraal: hoe kom je tot een verhaal? En wat doet deze tijd met jou als schrijver?

Met welke antwoorden hoop je dan naar huis te gaan na afloop?
Ik ben benieuwd naar hoe mijn publiek de vrijheidsbeperkingen binnen de coronacrisis ervaart. Het lijkt namelijk alsof de kritische stemmen in deze tijd nog ontbreken. Iedereen die je hoort lijkt te zeggen: ‘Doe wat het beste is, volg de regels, applaudisseer voor de zorg’. Terwijl we ook zo beperkt zijn in wat we nog kunnen. Het valt me op dat ook de radicale denkers zich vrij makkelijk conformeren aan de maatregelen en de anderhalve meter samenleving. Ik zou willen horen waarom er zo weinig kritiek is.

Is die vrijheidsbeperking het belangrijkste thema van het stuk waar jij nu aan werkt?
Ja, eigenlijk wel. Het gaat over een man die een eigen gevangenis heeft gecreëerd waar hij elke keer weer uit ontsnapt. Dat idee lag er al voordat de crisis begon, maar het sluit nu mooi aan bij de actualiteit.

Hoe hoop jij je traject bij de Tekstsmederij straks af te sluiten en wat zijn je ambities voor daarna?
Ik hoop een echt goed toneelstuk te kunnen schrijven dat ook op een podium terecht komt. Daarnaast hoop ik nog veel over het theaterschrijven an sich te leren en ook daarna bezig te blijven met creëren.

Wordt dit een klassiek theaterstuk?
Ik denk nog na over de vorm en over hoe ik de tekst straks op meerdere manieren zou kunnen presenteren. Mijn coach gaf al aan dat het ook iets weg heeft van een script, dus wellicht wordt het straks ook wel een film!